سرد که باشی دلسرد میشوی از ادمها حتی از خودت سرد که باشی کلافه میشوی از تمام این درد های سرد
چـتـرتــــ را بگــــیر . . . چشــــــــــم های من . . . بزرگ شده ی بارانند . .
راحــت از مــن گذشت… اگر خـــدا هم راحــت از او بگذرد قیامـــت را من به پامیکنم
چـــایــت را بــــنوش .. نگــــرانِ فـــــردا نــــــباش ! از گنــــدمـــزارِ مـن و تــــو .. کـــاهــی مــی مــانـــد ! بـــــــرایِ بـــــادهــــا !
این روزها تلخ می گذرد ، دستم می لرزد از توصیفش همین بس که : نفس کشیدنم در این مرگِ تدریجی، مثل خودکشی است با تیغِ کُند
ﺗﻨﻬﺎ کسی که ﺗﻮ ﺯﻧﺪﮔﻴﻢ ﺑﻬﻢ ﭘﺎ ﺩﺍﺩ غم ﺑﻮﺩ ﺍﻻﻧﻢ ﺗﺮﻳﭗ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻴﻢ …
معنی ماندن ِ بی عزت چیست؟ قبل از آنکه آبروریزی شود خدایا، خودت تمامش کن…
میدونی بن بست زندگی کجاست؟ وقتیه که نه حق رسیدن داری! نه توان فراموش کردن !
من اهل دوزخم ار بی تو زنده خواهم شد که در بهشت نیارد خدای غمگینم سعدی
جسارت می خواهد؛ نزدیک شدن به افکار دختری، که روز ها… مردانه با زندگی می جنگد اما شب ها… بالشش از هق هق های دخترانه خیس است
تقــویمِ امـسال هـــم.. بـا تقـــویــمِ پــارسال.. هیـــچ فــرقـی نمیـــکند.. وقتـی.. زنـــدگی.. تــا اطّـلاعِ ثــانــوی .. تعــطــــــیل اسـت !
یــک روزی .. بـه هـــر دلـــیلی .. اگــر از تــه ِ قــلب ِتـــان خــندیــدیــد .. لطـــفـا”، بـــرای ِ من هـــم تـــعریــف کنـــید !
یه وقتایی دلت میخواد یکی از پشت سر چشماتو بگیره و ازت بپرسه : اگه گفتی من کی ام ؟ تو هم دستاشو بگیری و بگی: هر کی هستی فقط بمون…
رفتن تو پایان این قصه نبود.حالا من با این شهری که اغشته به بوی توست چه کنم!!
گاهی وقت ها آنقدر از زندگی خسته می شوم که دلم می خواهد قبل از خواب، ساعت را روی “ هیچوقت ” کوک کنم . . .
گاهی حتی با دلتنگیات هم لجبازی میکنی تمام ثانیه هایت هم که تنگ شود هی میگویی الان است که نگرانم شود دیگر باید سراغم را بگیرد گاهی دلت میخواهد دلش را به شور بندازی و به شوق بیایی از این همه خواستن گاهی …… گاهی …… گاهی ……
به خانه ام بیا خسته ام از این همه ایستادگی
آدم های خوب نـه خاطره انـد نـه تاریـخ بلکه حقیقت روزگارنـد…
رفتن تو پایان این قصه نبود. حالا من با این شهری که اغشته به بوی توست چه کنم!!
چه ظریفانه است خلقت قلب آدمی به تلنگری می شکند به لحنی می سوزد برای دلی می میرد به نگاهی جان می گیرد و به یادی می تپد
از یه جایی به بعد دیگه بزرگ نمیشی ، پیر میشی از یه جایی به بعد دیگه خسته نمیشی ، می بُری از یه جایی به بعد هم دیگه تکراری نیستی ، زیادی هستی . . .
اگر او برای تو ساخته شده من برای تو ویران شدم
شاید قانون دنیا همین باشد، من صاحب آرزویی باشم که شیرینی تعبیرش از آن دیگریست …
ما بد نبودیم چون اصلا بلد نبودیم…
عشـق قصــهای بـود که مادربــزرگ شـبهـای زمستـــان برایـــم میبافــت یکـی از رو، دو تا از زیر بالاپوشـی که هیـچگاه گرمــم نکـــرد !
گاهى … دلت”به راه” نیست!! ولى سر به راهى … خودت را میزنى به “آن راه” و میروى… و همه، چه خوش باورانه فکر ميكنند.. که تــو.. “روبراهى”….
شاد باش، نه یک روز بلکه هزاران سال بگذار آوازه شاد بودنت چنان در شهر بپیچد که رو سیاه شوند آنانکه بر سر غمگین کردنت شرط بندی کرده اند.
هــر کــس از ایــن دنـیــا چـیـزی بـرمـیـدارد … من امـا فـقـطـ ؛ دسـتـــ بــرمــیــدارمــ !
گاهی حتی با دلتنگیات هم لجبازی میکنی تمام ثانیه هایت هم که تنگ شود هی میگویی الان است که نگرانم شود دیگر باید سراغم را بگیرد گاهی دلت میخواهد دلش را به شور بندازی و به شوق بیایی از این همه خواستن گاهی …… گاهی …… گاهی ……
مــــــرا کــه هیــچ مقصـــدی بــه نامـــــم .. و هیــــچ چشمــــی در انتظــــارمـ نیسـت را ! ببخشیـد ! کــه بـا بـودنـــمـ تـــــرافیـک کــــــرده امـ !!
ببخش خودت را برايِ تمامِ راه هاي نرفته برايِ تمامِ بي راه هاي رفته ببخش ،بگذار احساست قدري هوايي بخورد … گاهي بدترين اتفاق ها هديه ي زمانه و روزگارند تنها کافيست خودمان باشيم ! که خود را براي تمامي ِ اين بي راه ِ رفتنمان ببخشيم و به خودمان بيائيم
ما انسان ها مثل مدادرنگي هستيم… شايد رنگ مورد علاقه يکديگر نباشيم!!! اما روزي … براي کامل کردن نقاشيمان به دنبال هم خواهيم گشت .. به شرطي که همديگر را تا حد نابودي نتراشيده باشيم….
از دوست جدید رازت را پنهان کن از دشمن قدیمی که طرح دوستی دوباره با تو ریخته خنجرت را چون اولی باورت را نشانه می گیرد دومی قلبت را (نسرین بهجتی)
یاد گرفته ام بگریم بی دغدغه بخندم بی بهانه برقصم بی ترانه برنجم بی گلایه و نظاره کنم آنچه نیستم و نبینم آنچه هستم
بــاران .. فـــقط .. همین جایی از قصّه ، که من ایستاده ام می بـــارد ! دو قدم این طرف تر .. دو قدم آن طــرف تر .. همیشه آفــتـاب است !
شـک نـدارم سـفـره ی دلـم را ڪــﮧ وا ڪـنم هـمــ ﮧ سـیـر مــے شـونـد …!
تا بوده، همین بوده: همیشه دلتنگ اونی هستیم که نیست و حوصله کسی رو نداریم که هست! بعد شکایت می کنیم از تنهایی هامون ...
بخاطر تو از زندگی گذشتم بخاطرش از من گذشتی و کسی گذرش به اشک های من نیفتاد
حس میکنم گـــم شده ام . . . امّا تلخ تر اینکه کسی دنبالم هم نمی گردد . . .
چقدر سخته وقتی که پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوز دوسش داری
کاش می شد نوشت تمام حرف هایی را که بغض شدند ولی بر گونه جاری نشدند کاش می شد
همیشه از این می ترسم که نکند، جفت من با دیگری جفت شود، و سهم من فقط جفتک باشد !`
یوقتایی میشه که تو خیال خودت ؛ جای خالی منو حس میکنی با بغض خواهی گفت : ” کاش اینجا بود ” اما …. من حتی دیگه به خوابت هم نمی آیم … !!
دیشب یهو دلم کودتا کرد… تو رومیخواست… سرم رو کردم زیر بالش اروم به دلم گفتم: خفه شو…! دوره دموکراسی گذشته میزنم لهت میکنم!
کاش میشد نوشت تموم حرفهایی که بغض شدند و بر گونه جاری نشدند
نگاهت تلخ اشکهایم شور یادت شیرین چه زندگی بامزه ای
چه میگویند که یکی بود و یکی نبود ؟! پس چرا برای من فقط یکی نبود مصداق دارد ؟!
چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی…
هنگام تنهایی وقتی گریه میکنم در میان اشک ها هستی اشک ها را پاک نمیکنم تا تو پیشم بمانی
باید بازیگر شوم ، آرامش را بازی کنم … باز باید خنده را به زور بر لبهایم بنشانم … باز باید مواظب اشک هایم باشم … باز همان تظاهر همیشگی : ” خوبم … ”
کدام خیابان را بگردم ؟ کدام کوچه را ؟ بر کوبه ی کدام در بکوبم تا بر چارچوبش ظاهر شوی تو ؟ و بازم بشناسی مرا از من به آغوشم بگیری و نپرسی هرگز که چه به روزگارم آورده است روزگار بی تو ماندن های بسیار !
باران که می بارد دلم برایت تنگ می شود راه می افتم بدون چتر من بغض می کنم ، آسمان گریه
یک شب یک غریبه میاد میشه همه کَست … و یک شب همه کَست میشه یک غریبه …
در کنار ساحل دریای غم قایقی میسازم از دلواپسی بر دو سوی پرچمش خواهم نوشت یک مسافر از دیار بی کسی
میگویند زمان طلاست اما من چشیدم دروغ میگویند ، زمان آتش است ثانیه به ثانیه اش میسوزاند و تا به شعله ات نکشد نمیگذرد
باران که می بارد دلم برایت تنگ می شود راه می افتم بدون چتر من بغض می کنم ، آسمان گریه
هنگام تنهایی وقتی گریه میکنم در میان اشک ها هستی اشک ها را پاک نمیکنم تا تو پیشم بمانی
کدام خیابان را بگردم ؟ کدام کوچه را ؟ بر کوبه ی کدام در بکوبم تا بر چارچوبش ظاهر شوی تو ؟ و بازم بشناسی مرا از من به آغوشم بگیری و نپرسی هرگز که چه به روزگارم آورده است روزگار بی تو ماندن های بسیار !
چه حرف بی ربطیست که مرد گریه نمی کند گاهی آنقدر بغض داری که فقط باید مرد باشی تا بتوانی گریه کنی…
کاش میشد نوشت تموم حرفهایی که بغض شدند و بر گونه جاری نشدند
نگاهت تلخ اشکهایم شور یادت شیرین چه زندگی بامزه ای
قلبی خاکی داشتم ، آدما خیسش کردند گِل شد ، بازی کردند ، خشک شد ، خسته شدند زدند شکستند ، خاک شد ، پا رویش گذاشتند ، رد شدند…
کاش می شد نوشت تمام حرف هایی را که بغض شدند ولی بر گونه جاری نشدند کاش می شد
یوقتایی میشه که تو خیال خودت ؛ جای خالی منو حس میکنی با بغض خواهی گفت : ” کاش اینجا بود ” اما …. من حتی دیگه به خوابت هم نمی آیم … !!
چقدر سخته وقتی که پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که هنوز دوسش داری
بخاطر تو از زندگی گذشتم بخاطرش از من گذشتی و کسی گذرش به اشک های من نیفتاد
انگشتان من به گره خوردن با انگشتان تو عادت داشته اند ! نیستی و حالا این قاتلان زنجیره ای ، شده اند بختک جان دیوارهای این شهر…
نه از سفید و نه از سیاه . . . دیگر از هیچ یک نمی نویسم ! دیگر نه از تو می نویسم و نه از رفتنت . . . هیچ کدام را نمی خواهم ، همین چند سال خاطره برای گریه هایم کافیست !
گاه دلتنگ می شوم دلتنگتر ازهمه دلتنگی ها گوشه ای می نشینم و حسرت ها را میشمارم باختن ها وصدای شکستن ها را کدامین امید را دلسرد کرده ام کدامین خواهش را نشنیدم به کدام دلتنگی خندیده ام که اینچنین دلتنگم…
گریــــــه شاید زبان ضعـــف باشد شاید کودکــانه ، شاید بی غــرور اما هر وقت گونه هــــایم خیس می شـــود می فهمــــم نه ضعیفم ، نه کودکم ، بلکه پر از احساســـم …
نه کسی منتظر است، نه کسی چشم به راه، نه خیال گذر از کوچه ی ما دارد ماه! بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟ وقتی از عشق نصیبی نبری غیر از آه...!
کابوس امشبم شده ای تو ؛ دوم شخص مفردی که زمزمه ی دوستت دارم را در گوشم نجوا میکرد و حال میگوید برو … تک فعلی که هیچگاه انتظار شنیدن صیغه ی امرش را نداشتم !
شاید وقت این هست که حسرت ناراحت های شیرین با تو بودن را بخورم…
نردبانی که به اندازه دلتنگیه من قد بکشد، پشت دیوار کسی یافت نشد،تکیه بر حسرت خود خواهم زد
اگر متوجه مقصودم نمی شوی بیا با هم سکوت کنیم. بگذار راز من، رازِ تو را لمس کند. شاید سکوتت شبیه سکوت من باشد.
مرا به بوی خوشت جان ببخش و زنده بدار! که از تُ چیزی از این بیشتر نمی خواهم.
چه جمع عاشقانه ای ست هر شب! حضور من وتو و آتشی که در درونم به پاست... درونم به پاست...
چـــه شباهـــت عجیبـــی بیـــن ماســـت … مـــن ” دل شکستـــه ام” و تـــو “دل ” شکستـــه ای …
خیلی سخت نیست دوست داشتنِ کسی که دوستمان دارد ولی ما همیشه راه سخت تَر را بر می گزینیم و آن که دوستمان ندارد را دوست می داریم ...
بین ما همه چیز تمام شده است غیر از یک چیز که من هنوز دوستت دارم...
اگر شما هم به دنبال نمونه های جذاب و جدید پیامک غمگین هستید، در مدیرپیامک، بهترین پنل اس ام اس ایران می توانید این نمونه ها را دریافت کنید. در مدیرپیامک امکان خرید دستگاه باشگاه مشتریان و ارسال پیامک با قیمت مناسب هم وجود دارد.
