چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟ چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟ خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانم
می گذری. دست تکان می دهی. نمی بینم. در من سال هاست دیگر پنجره ای روو به خیابان باز نمی شود!
باران باشد، تو باشی یک خیابان بی انتها باشد به دنیا می گویم خداحافظ
وقت رفتن فقط رفتی بدون هیچ نگاهی بدون هیچ التماسی که بیشتر بمانیم اما من …. سر همان قرار همیشگی منتظرت ماندم تا بار دیگر از دور نظاره کنم گامهای مردانه ات را
میان حرفهایت می نوشتی :زندگی زیباست و من هم زندگی را در تو میدیدم برو استاد خوبی ها ب من درس وفا دادی و من هم خوب فهمیدم وفا یعنی خداحافظ
گاهی همه چیز آنقدر سریع اتفاق می افتد که فرصتی برای یک خداحافظی خوب پیدا نمیکنی ! گاهی جای بوسه ای که هنگام خداحافظی نکردی ، تا ابد درد می کن . . . !
ماندن اشتباهِ من بود. باید وقتِ آخرین خداحافظی من اول شلیک می کردم! همیشه خوب خداحافظی کن !
ترا از دور می بوسم به چشمی تر خداحافظ مرا باور نکردی می روم دیگر خداحافظ مرا لایق ندیدی تا بپرسی حال و روزم را برو با دیگران ای بی وفا دلبر خداحافظ
برو ای خوب من هم بغض دریا شو خداحافظ برو با بی کسی هایت هم آوا شو خداحافظ تو را با من نمی خواهم که ما معنا کنم دیگر برو با یک من دیگر بمان ما شو خداحافظ
بیخودی متاسف نباش تو آمده بودی که بروی اصلا! تو چه می دانی چه ترسی ست ترس از کوچه ی بعد از خداحافظ؟ دستم را برای وداع با آرزوهایم
حالا که رفتنی شده ای ! باشد قبول لااقل این نکته را بدان آهن قراضه ای که چنان گرم گرم گرم در سینه می تپید دلم بود نا مهربان خداحافظ
التماس مال دیروز بود ! مال وقتی که ساده بودم ! امروز . . . می خواهی بروی ؟ هیس ! فقط خداحافظ . . . !
خدا حافظ گل مریم گل مظلوم و پر دردم نشد با این تن زخمی به آغوش تو بر گردم نشد تا بغض چشمات رو به خواب قصه بسپارم از این فصل سکوت و شرم غم بارون رو بردارم
خدا لعنت کند بر واژه ها حتی خداحافظ ! که یعنی آتشی افتاده در من با خداحافظ ! سکوت افتاده مثل رعشه ای بر استخوانهایم شبیه موج سرد ساحل دریا خداحافظ
بگذار نا تمام ، خدا حافظی کنم با دل پر کلام ، خداحافظی کنم چون نیست مجال نقل ،هیهات بگذار در سلام ، خداحافظی کنم
خداحافظ ای سوخت این دل ز دستت خداحافظ ای عشق من چشم مستت خداحافظ ای گل، گل پرپر من خداحافظ ای با بی وفا دلبر من
سردی گرفت شعر من اندرین زمان زین مردمان مدام، خداحافظی کنم خط عبور ما زین قافله جداست با هر چه رسم ونام ، خدا حافظی کنم
خداحافظ ای بی تو من بی پناهم خداحافظ ای روشنی در نگاهم خداحافظ ای بوسه عاشقانه خداحافظ ای شادیم را بهانه
خداحافظ ای سوخت این دل ز دستت خداحافظ ای عشق من چشم مستت خداحافظ ای گل، گل پرپر من خداحافظ ای با بی وفا دلبر من
این نیست مرام ما ، ولی بدان با عشق بی مرام ، خداحافظی کنم درد است اندرین سینه نهان ولی زین درد نقره فام ، خداحافظی کنم
دست هایت را موقع رفتنت خوب نگاه کن ببین چقدر پاک و روشنست برای خداحافظی ! حالا که رفته ای واژه های تازه هم گریه می کنند همچنین بخوانید: پیامک خداحافظی | پیامک خداحافظ و جدایی نگاه کن چه عالمی دارد این گریه های خداحافظی
خداحافظ ای قصه بی کرانه خداحافظ ای لحن تو چون ترانه خداحافظ ای گریه های شبانه خداحافظ ای اشک تو تازیانه
سردی گرفت شعر من اندرین زمان زین مردمان مدام، خداحافظی کنم خط عبور ما زین قافله جداست با هر چه رسم ونام ، خدا حافظی کنم
خداحافظ ای بی تو من بی پناهم خداحافظ ای روشنی در نگاهم خداحافظ ای بوسه عاشقانه خداحافظ ای شادیم را بهانه
خداحافظ شروع یک ترانه ست دلیلش هر چه باشد عاشقانه ست درود شاید قشنگ باشه عزیزم خداحافظ ولی شکل بهانه ست
دیگر نه اشکم را خواهی دید و نه خورد شدنم را خدا من تو حافظ خداحافظ
رفاقت معرفت می خواهد امروز دستانت را می گیرند با دستهایشان نوازشت می کنند فردا همان دست را تکان میدهند و این یعنی خداحافظ
پایانمان نزدیک هست نبودنمان را تمرین کن خداحافظ
خداحافظ برای تو چه اسان بود ولی قلب من از این واژه لرزان بود خداحافظ برای تو رهایی داشت برای من غم تلخ جدایی داشت
پذیرفتی چه فریبنده، نیازمندت شدم چه حقیرانه، به دلیل یک کلمه مرا ترک کردی چه ناجوانمردانه، واژه غریب خداحافظ به میان آمد چه بی رحمانه، و من سوختم چه عاشقانه
آمدی چه جذاب، گفتم دوستت دارم چه صادقانه،
تنها یک برگ مانده بود درخت گفت :منتظرت میمانم برگ گفت :تا بهار خداحافظ بهار شد ولی درخت میان آن همۀ برگ، دوستش را فراموش کرده بود
ازکسی جداشدی بهش بگوبرای همه ي وقت خداحافظ. هرچند با این کارقلب اورامیشکنی واورا ناراحت می کني ولی ازانتظار نجاتش می دهی
بیا دوست معمولی باشیم ترجمه :خداحافظ
دیگر به کسی نمیگویم :دوستت دارم انگار دوستت دارم هاي من؛ خداحافظ شنیده میشود
نگفت دوستت دارم نگفت برایت می میرم نگفت ب پایت میمانم نگفت ب امید دیداری مجدد گفت خداحافظ
بهار که پرستوها می آیند من کوچ میکنم. مقصد من شهر آرزوهای آبی ست. بهار که بیاید شکوفه ها ناخواسته میشکفند و من با چمدانی پر از برف به سوی خورشید می روم. لحظه ی ناب دل کندن از نداشته هایم و خداحافظ ای داشته های من
واپسین لحظه دیدار ، منو دست گریه نسپار توی تردید شب خدا نگهدار، اگه خوابم اگه بیدار تو ی این فرصت تکرار، بگو عاشقی برای آخرین بار
میان حرفهایت می نوشتی :زندگی زیباست و من هم زندگی را در تو میدیدم برو استاد خوبی ها ب من درس وفا دادی و من هم خوب فهمیدم وفا یعنی خداحافظ
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار منو از خاطره کم کن تا ابد خدا نگهدار
گفتی محبت کن برو باشد خداحافظ ولی رفتم که تو باور کنی دارم محبت می کنم………….
خداحافظ ای ماه شبهای تارم خداحافظ ای درد جانسوز جانم خداحافظ ای عشق روزای خوبم خداحافظ ای شور و شوق حضورم
میشه مثل یه قطره اشک بعضیا رو از چشمت بندازی …. ولی هیچ وقت نمی تونی جلوی اشکی رو بگیری که با خدا حافظی بعضی ها از چشمت جاری میشه
ای کاش آشنائیها نبود یا به دنبالش جدائی ها نبود یا مرا با او نمی کردی آشنا یا مرا از او نمی کردی جدا
روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم اما افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم . . .
قصه به پایان رسید و من همچنان در خیال چشمان سیاه تو ام که ساده فریبم داد ! قصه به پایان رسید و من هنوز بی عشق تو از تمام رویا ها دلگیرم خداحافظ …………………. خدا حافظ گل مریم گل مظلوم و پر دردم نشد با این تن زخمی به آغوش تو بر گردم نشد تا بغض چشمات رو به خواب قصه بسپارم از این فصل سکوت و شرم غم بارون رو بردارم
برو ای خوب من ، هم بغض دریا شو ، خداحافظ ! برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ ! تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر … برو با یک « من» دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ !
به گزارش ایران ناز و بی تو لحظه ای حتی دلم طاقت نمی آرد / و برف نا امیدی بر سرم یکریز می بارد چگونه بگذرم از عشق ، از دلبستگی هایم ؟ / چگونه می روی با اینکه می دانی چه تنهایم ؟
در آن هنگام که برای تو آرزوی خوشبختی کردم فرسنگ ها از من دور شدي و من واقعیت را با طعم درد چشیدم آموختم که تقدیر در مسیر خیالات من نیست خوشبختی تو جایی هست در دورترین نقطه سرنوشت من عزیزترینم خداحافظ
خداحافظ، تو اي همپای شب هاي غزل خوانی خداحافظ، به اتمام آمد این دیدار پنهانی خداحافظ، بدون تو گمان کردی که میمانم خداحافظ، بدون من یقین دارم که میمانی
گفتن خداحافظ به کسی که نمیخواهید بگذارید برود واقعا دردناک هست، اما حتی دردناک تر این هست که از کسی که هیچگاه قصد ماندن نداشته بخواهید بماند
پایان راه کاملا پیداست میدهم قابش کنند کنایه هایت را به عرف یادگاری و به همان دیوار میاویزمش جای همان دستخط تماشائی خداحافظ
من همان برگم که برروی درخت / لرزم از بردچنین پاییزسخت / درنهایت بایدافتادوگریست / به درخت گفت خداحافظ ورفت
میشه مثل یه قطره اشک بعضیا رو از چشمت بندازی ولی هیچ وقت نمی تونی جلوی اشکی رو بگیری که با خدا حافظی بعضی ها از چشمت جاری میشه . . . خداحافظ ای قصه ی عاشقانه خداحافظ ای آبی روشن دل خداحافظ ای عطر شعر شبانه خداحافظ ای همنشین همیشه خداحافظ ای داغ بر دل نشسته تو تنها نمی مانی ای مانده بی من تو را می سپارم به دل های خسته
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار / منو از خاطره کم کن ٬ تا ابد خدا نگهدار . . .
پرستو ها چرا پرواز کردید / جدایی را شما آغاز کردید خوشا آنانکه دلداری ندارند / به عشقو عاشقی کاری ندارند خداحافظ برای تو رهایی / برای من فقط درد جدایی خداحافظ برای تو چه آسان / ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان خداحافظ
خدانگهدار عزیزم اما نمیشه باورم توی چشام نگاه نکنین لحظه های آخرم آخه چطور دلم بیاد چشماتو گریون ببینم خداحافظ برای تو چه آسان بود ولی قلب من از این واژه لرزان بود خداحافظ برای تو رهایی داشت برای من غم تلخ جدایی داشت گفتی محبت کن برو باشد خداحافظ ولی رفتم که تو باور کنی دارم محبت می کنم میرم ولی این و بدون چشم انتظارت میشینم میرم ولی گریه نکن نذار از عشقت بمیرم اگر توو اوج بی کسی با عکست آروم بگیرم
خداحافظ طلوعم خداحافظ غروبم خداحافظ تو ای تنها امیدم . . . ترا از دور می بوسم به چشمی تر خداحافظ مرا باور نکردی می روم دیگر خداحافظ مرا لایق ندیدی تا بپرسی حال و روزم را برو با دیگران ای بی وفا دلبر خداحافظ
خدا حافظ گل لادن تموم عاشقا باختند ببین گریه هام از عشق چه زندونی برام ساختن خدا حافظ گل پونه گل تنهای بی خونه لا لایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه
از زندگیت بیرون میروم برای همیشه مثل همیشه عقربه ها نمیزارن حرف بزنم . خیلی دیره . میدونستم دیر میشه . اینو از همون سلام اول فهمیدم تا دیر نشده خداحافظ
اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده است نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده است خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها بدونی بی تو و با تو همینه رسم این دنیا
باور کن که نیازی نیست به یاد کسی که نیست …… اولش ترسناک ، بعد دردناک ، و بعد آزاد و رها و شاد ……….. فراموش می کنم! خدا حافظ
رفتی اما من پنجره را تا قیامت باز میگذارم مگر یک روز از خم کوچه نمایان شوی وبرایم دستی تکان دهی
از تو تنها یک حس مانده با من امشب که تو را گم بکنم پیش بیهودگی احساسم آخرین بار، سلام. آخرین بار، خدا حافظ تو
نمیتونم ببخشمت دور شو برو نبینمت تیکه ای بودی از دلم گندیدی و بریدمت …… خدا حافظ
…پایان راه کاملاً پیداست! می دهم قابش کنند کنایه هایت را به رسم یادگاری. و به همان دیوار میاویزمش! جای همان دستخط تماشائی…………….. خداحافظ
رفتی اما من پنجره را تا قیامت باز میگذارم مگر یک روز از خم کوچه نمایان شوی وبرایم دستی تکان دهی . . .
برو ای خوب من ، هم بغض دریا شو ، خداحافظ ! برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ ! تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر … برو با یک « من» دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ !
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار / منو از خاطره کم کن ٬ تا ابد خدا نگهدار . . .
میرم ولی بدون یکی خیلی تو رو دوست داره یکی که از دوریه تو سر به بیابون میزنه خدانگهدار عزیزم خدانگهدار عزیزم دارم میرم از این دیار اینجا کسی منو نخواست تو هم منو تنها بذار
برو ای خوب من ، هم بغض دریا شو ، خداحافظ ! برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ ! تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر … برو با یک « من» دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ !
ای که از اول جاده به سکوت شدی گرفتار / منو از خاطره کم کن ٬ تا ابد خدا نگهدار . . .
میرم ولی بدون یکی خیلی تو رو دوست داره یکی که از دوریه تو سر به بیابون میزنه خدانگهدار عزیزم خدانگهدار عزیزم دارم میرم از این دیار اینجا کسی منو نخواست تو هم منو تنها بذار
خداحافظ طلوعم / خداحافظ غروبم خدا حافظ تو ای تنها امیدم / خداحافظ تو ای تنها امیدم . . .
خداحافظ طلوعم خداحافظ غروبم خداحافظ تو ای تنها امیدم خداحافظ تو ای تنها امیدم
خداحافظ ای داغ بر دل نشسته تو تنها نمی مانی ای مانده بی من تو را می سپارم به دل های خسته
خداحافظ ، تو ای همپای شب های غزل خوانی / خداحافظ ، به پایان آمد این دیدار پنهانی خداحافظ ، بدون تو گمان کردی که می مانم / خداحافظ ، بدون من یقین دارم که می مانی !
تو را می سپارم به دامان دریا اگر شب نشینم اگر شب شکسته تو را می سپارم به رویای فردا به شب می سپارم تو را تا نسوزد به دل می سپارم تو را تا نمیرد خداحافظ ای بر غبار دل من خداحافظ ای ای سایه سار همیشه اگر سبز رفتی، اگر زرد ماندم خداحافظ ای نوبهار همیشه
پرستو ها چرا پرواز کردید جدایی را شما آغاز کردید خوشا آنانکه دلداری ندارند به عشقو عاشقی کاری ندارند خداحافظ برای تو رهایی برای من فقط درد جدایی خداحافظ برای تو چه آسان ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان خداحافظ
پرستو ها چرا پرواز کردید جدایی را شما آغاز کردید خوشا آنانکه دلداری ندارند به عشقو عاشقی کاری ندارند خداحافظ برای تو رهایی برای من فقط درد جدایی خداحافظ برای تو چه آسان ولی قلبم ز واژه اش چه سوزان خداحافظ
روزی صد بار با هم خداحافظی کردیم اما افسوس معنای خداحافظی را زمانی فهمیدم که تو را به خدا سپردم . . .
برو ای خوب من ، هم بغض دریا شو ، خداحافظ ! برو با بی کسی هایت هم آوا شو ، خداحافظ ! تو را با من نمی خواهم که « ما » معنا کنم دیگر … برو با یک « من» دیگر بمان « ما » شو ، خداحافظ !
هیچچیز زیباتر از ادای احترام به شخصیت افراد نیست. فردی که عاشق شماست، مطمئناً تلاشهای شما را ستایش میکند و با دیدن یک حرکت زیبا از طرف شما رفتاری متفاوت نشان میدهد. پس، با ارسال یک اس ام اس تلخ خداحافظی به عزیزانتان، شگفتیآفرین باشید.
